„ Napełnijcie stągwie”
Nabożeństwo z dzbanem

Nabożeństwo do przypowieści o Weselu w Kanie Galilejskiej
- dla młodzieży jako Liturgia Słowa Bożego oraz/lub Liturgia Eucharystyczna-

Przygotowanie

Postarać się o duży dzban.
Przygotować papier i ołówki.
Przygotować kartki, na których odwzorowany jest dzban.
Zastanowić się nad drogą, którą młodzież mogłaby przejść podczas rozmowy we dwoje.
Alternatywnie: miejsca, pomieszczenia, zaułki w domu lub w kościele, gdzie w danym
wypadku młodzież mogłaby porozmawiać.
Przygotować muzykę do medytacji.

Pieśń „Wszędzie widzimy twoje znaki…” ( patrz „Pieśni”)

Inauguracja i Wprowadzenie

W biblijnej przypowieści o Weselu w Kanie Galilejskiej Jezus znajduje się pośród ludzi i świętuje z nimi. Takie święto mogło również trwać przez cały tydzień. A kiedy zjawiło się wielu gości, mogło przydarzyć się, iż zabrakło wina. Cóż za straszliwe wyobrażenie: Święto bez wina! Jakaż kompromitacja dla młodej pary!

• Wszyscy znamy tę historię: Jezus przemienia wodę w wino i tak oto pomaga ludziom w opałach.
• Owa historia pokazuje jednocześnie, kim jest Jezus.
• Szuka wspólnoty z ludźmi.
  
• Spogląda na ich zmartwienia i obawy. Jest tym, który zauważa potrzeby ludzi.
  
• Zajmuje się owymi potrzebami.
  
• Zaradza im.
  

Jego uczniowie i ludzie wierzą w niego, ponieważ doświadczają jego pomocy i bliskości.

Podczas tego nabożeństwa zapraszam was do wczucia się w wydarzenia z wesela w Kanie Galilejskiej.

• Zebraliśmy się tutaj, wprawdzie nie z okazji wesela, lecz we wspólnocie.
  
• Każdy z nas dźwiga ze sobą, jak się mawia, swój bagaż, jest w potrzebie lub martwi się.
• Martwi się o życie własne lub rodziny w domu, o szkołę, o pracę, o przyjaciół.
  
• I nie pragniemy niczego bardziej, niż pozbycia się tych potrzeb.

Przypowieść o Weselu w Kanie Galilejskiej czytać będziemy z ewangelii według św. Jana w czterech częściach, a następnie uczynimy podobnie, jak zostało opisane.

Na wstępie chcielibyśmy powitać w naszym gronie Jezusa Chrystusa, naszego Pana, naszego brata i przyjaciela, towarzysza naszej drogi. Prosimy, aby był z nami, tak jak był z ludźmi podczas wesela w Kanie Galilejskiej.

Kyrie

Pieśń Kyrie pomiędzy tekstami:

• Panie Jezu Chryste, ty szukasz zbliżenia z ludźmi, jak na weselu w Kanie Galilejskiej.
  Kyrie, Kyrie eleison
  
  
• Panie Jezu Chryste, ty pokazujesz podczas wesela w Kanie, jaki jest Bóg dla nas ludzi.
  Chryste, Chryste eleison
  
  
• Panie Jezu Chryste, podczas tego święta jesteś pośród nas.
  Kyrie, Kyrie eleison

Modlitwa dnia

1. Część pierwsza

Czytanie pierwsze. Ewangelia według św. Jana 2,1-3a

- „A kiedy zabrakło wina” –

Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: Nie mają już wina.

Wprowadzenie do rozmowy:

W tej części przechodzimy przez dwa pierwsze kroki „Poszukiwania Śladów”, medytacji
„SMS from God”: Wspomnienia i Rozmowa.

Kiedy ludzie radośnie świętują wesele, Jezus jest wśród nich. Pojawia się jednak kłopot: kończy się wino.
Nam nie brakuje wina, jednak każdy z nas dźwiga ze sobą małe lub większe problemy. Bardziej chcielibyśmy być w dobrym humorze i delektować się życiem. Jednak problemy również istnieją. Być może są to drobne rzeczy, które mnie przytłaczają, lecz być może są to prawdziwe problemy, jak np. kłótnia, która mnie obarcza lub nie potrafię uporać się z zadaniami, które muszę załatwić lub…

W części pierwszej tego nabożeństwa jesteśmy zaproszeni do zadawania pytań:
Co mnie porusza? Co zaprząta mi głowę? Jakie przeżywam radości? Jakie mam zmartwienia?
Poświęcamy kilka minut, aby zadać owe pytania sobie samym.

Na weselu w Kanie Galilejskiej matka Jezusa oznajmia, co się stało: Nie mają już wina. Oczywiście Jezus nie jest ślepy lub pozbawiony uczuć i również zauważa, co się stało.
Jednak dobrze i ważne jest, aby powiedzieć, w jakiej jest się potrzebie. Potrzebę i zmartwienie, które zostaną nazwane po imieniu można szybciej rozwiązać.
Tak oto jesteśmy zaproszeni, aby nasze radości oraz nasze potrzeby i zmartwienia ubrać w słowa i wypowiedzieć.
Każdy może wyszukać w naszym gronie kogoś, z kim chętnie chciałby porozmawiać.
Następnie wychodzimy i na zewnątrz spacerujemy lub siadamy tu w zaułku i wspólnie rozmawiamy. Uważamy przy tym, aby nie została zraniona nasza sfera intymna.
Spotykamy się po 15 minutach.

Podczas gdy młodzież wychodzi, odtwarzamy muzykę medytacyjną.

2. Część druga

Podczas, gdy młodzież powraca, na nowo odtwarzamy muzykę medytacyjną.
Młodzież lub uczestnicy mszy, którzy rozmawiali ze sobą, są proszeni, aby usiedli obok siebie.

Czytanie drugie. Ewangelia według św. Jana 2,3-10

- „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” –

A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: Nie mają już wina. Jezus Jej odpowiedział: Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja? Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie. Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. Rzekł do nich Jezus: Napełnijcie stągwie wodą! I napełnili je aż po brzegi. Potem do nich powiedział: Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu! Oni zaś zanieśli. A gdy starosta weselny skosztował wody, która stała się winem – nie widział bowiem, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, widzieli – przywołał pana młodego i powiedział do niego: Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory.

Wprowadzenie do rozmowy:

W tej części przechodzimy przez trzeci krok „Poszukiwania Śladów”, medytacji „SMS from God”: Odkrycia

Jezus spostrzega swoje posłannictwo i przeznaczenie. Dlatego też najpierw odprawia swą matkę. Widzi jednak ludzi i ich zmartwienia, jest z nimi. Jednak, aby spełnić potrzebę potrzebna jest stosowna chwila i dana godzina. A daną godzinę wyznaczy Bóg.
Kiedy owa godzina nadejdzie, Jezus pomoże ludziom i przemieni wodę w wino. Pokaże potęgę Boga, która w nim tkwi. Tak oto doznają ludzie znak Boga pozostawiony przez Jezusa w ich życiu. Odczują oni, iż Bóg jest blisko i naprawdę coś dla nas czyni.

• Zapraszam do przemyślenia w ciszy:
  
• Co powinienem zmienić w moim życiu?
  
• Co oznaczałaby w mojej potrzebie przemiana?
  
• Jaką mam prośbę do Jezusa?
  

Zachować cisze

Poświęcamy kilka minut, aby podzielić się tymi doświadczeniami ze swoim sąsiadem lub sąsiadką.

3. Część trzecia: Rytuał z dzbanem

W tej części rozpoczynamy czwarty krok „Poszukiwania Śladów”, medytacji „SMS from God”: Odpowiedzi.
„Odpowiedzi” są kontynuowane na końcu nabożeństwa, mianowicie wtedy, gdy uczestnicy rozchodzą się do domów.

Czytanie trzecie. Ewangelia według św. Jana 2,7b

- „Napełnijcie stągwie wodą” –

Rzekł do nich Jezus: Napełnijcie stągwie wodą! I napełnili je aż po brzegi.

Wprowadzenie:

Wcześniej przygotowany dzban postawić na środku

Chcemy uczynić coś podobnego, co uczynili słudzy na weselu w Kanie Galilejskiej. Jezus mówi: „Napełnijcie stągwie wodą!”, i słudzy zrobili jak powiedział.
Teraz i dziś mówi do nas Jezus: „Napełnijcie dzban wodą waszego życia! Wlejcie do niego wszystko, co wam ciąży. Włóżcie wszystko, co jest jak woda, a chcielibyście, aby obróciło się w wino!”

Zapraszam was, abyście zapisali na kartkach z dzbanem, co chcielibyście chętnie zmienić. Możecie zapisać potrzeby i zmartwienia, które wam ciążą i których najchętniej chcielibyście się pozbyć.
Następnie wszyscy jesteśmy zaproszeni, aby wrzucić kartki do dzbana. Oddajemy wodę naszego życia, aby Bóg przemienił ją w coś dobrego, ponieważ mu ufamy.

We wspólnocie kościoła nikt nie jest sam. Tutaj, we wspólnocie wiary, nikt nie powinien pozostać sam w potrzebie.
Modlimy się i prosimy wspólnie i wzajemnie o przemianę.

Podczas składania darów chleba i wina przynosimy do ołtarza dzban i kartki.
Podczas modlitwy eucharystycznej można wskazać dzban jako część darów i modlić się o przemianę.
Przy „ojcze nasz” jeszcze raz zwracamy uwagę na wspólnotę i wzajemne wstawiennictwo przed Bogiem. Jako wyraz tego, pomiędzy „ojcze nasz” i „znakiem pokoju”, wszyscy mogą podać sobie ręce.

Jeśli Liturgia Eucharystyczna nie jest dołanczana, można kontynuować Liturgię Słowa Bożego wstawiennictwem i „ojcze nasz”.

We wstawiennictwie wyrażamy: Wstawiamy się wzajemnie przed Bogiem. Nikt nie musi pozostać sam ze swoimi radościami i zmartwieniami.

4. Część czwarta

W tej części powracamy do codzienności, poprzez czwarty krok „Poszukiwania Śladów”, medytacji „SMS from God”: Odpowiedzi.

Czytanie czwarte. Ewangelia według św. Jana 2,11-12

- „Uwierzyli w Niego Jego uczniowie” –

Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie.
Następnie On, Jego Matka, bracia i uczniowie Jego udali się do Kafarnaum, gdzie pozostali kilka dni.

Posłowie:

Tak oto na zakończenie tego nabożeństwa jesteśmy zaproszeni, aby wyruszyć w drogę, pójść do domu, powrócić do pracy i dnia codziennego.
Jednak nie powracamy do domu tacy jak przed spotkaniem. Rozmawialiśmy o przemianie i mamy nadzieję, że zostaliśmy przemienieni. Przemieni w ludzi, którzy przyjrzeli się swoim radościom, zmartwieniom i potrzebom. Przemienieni w ludzi, którzy we wszystkim zawierzyli Bogu.

Być może czujemy się jak uczniowie, o których właśnie słyszeliśmy: Oni wierzyli w niego. Nasza wiara podczas tego nabożeństwa mogła się odnowić lub stać się nową.
Przesłaniem tego nabożeństwa jest: Bóg jest z nami. Jezus Chrystus towarzyszy nam i jest z nami również wtedy, kiedy powodzi nam się źle.
Tak oto chcemy prosić o błogosławieństwo boże w naszym życiu, w naszej wierze, za nas i za wszystkich ludzi na świecie.

Błogosławieństwo

Pieśń końcowa ( patrz pieśni)